IOU to program edukacyjny, który prezentuje wiedzę o umyśle,
przydatną do uruchamiania wyższych funkcji kreacji
sonicznych komputerów analogowych V Generacji.

Komputery analogowe nazywane są mikro-umysłami, ponieważ pracują na podobnych zasadach, na których działa nasz umysł. W związku z tym, aby nauczyć się je programować, należy poznać prawa, wg których działa nasz instrument kreacji.

Historia
30 lat moich doświadczeń zawodowych oraz badań nad umysłem w wątkach biologicznych, psychiatrycznych, psychologicznych, socjologicznych, oraz cybernetycznych /w zakresie matematyki, fizyki i wiedzy o sterowaniu/ umożliwiło odkrycie 9 podstawowych praw umysłu, dzięki którym kreuje się rzeczywistość każdego z nas.

Ta wiedza dała podstawy do stworzenia technologii cybernetycznej, która naśladuje umysł /od zasilania po sferę obliczeniową/. W ten sposób powstały inteligentne maszyny, które współpracują ze swoim Użytkownikiem na poziomie realizacji różnych celów życiowych. Kom-logiem ilustrującym tę możliwość jest np. Bio-com, zarządzany z poziomu komputera cyfrowego oraz nowy BiO2O | SONIC V Generacji.


Ideogram anteny mózgu

Architektura komputerów analogowych nawiązuje do budowy układu nerwowego oraz 9 praw kreacji umysłu. Każde prawo posiada własne mikro-procesory oraz przestrzeń obliczeniową, w której komputer analogowy przetwarza informacje wg 9 algorytmów.

Cały proces pracy komputera analogowego opiera się na 9 algorytmach kreacji:

1: Algorytmy Celu
2: Algorytmy Kierunku
3: Algorytmy Kooperacji
4: Algorytmy Formy
5: Algorytmy Kreacji
6: Algorytmy Zasilania
7: Algorytmy Planu
8: Algorytmy Transformacji
9: Algorytmy Wyniku

Algorytmy są programami wykonawczymi dla mikro-procesorów analogowych. Część procesorów zajmuje się analizą danych, część ich syntezą. Proces kreacji przebiega w 9 etapach. W praktyce wygląda to tak, że Użytkownik programuje swój cel, a komputer analogowy w serii analiz i syntez /miliardy operacji na sekundę/ realizuje ten zamysł w 9 etapach celu->kierunku->… itd.

Przykład:

1. Użytkownik X uruchamia program, którego celem jest RELAX.
2. Kom-log skanuje przestrzeń Użytkownika i określa kierunek obliczeń harmonicznych wg tego, co Użytkownik rozumie poprzez relaks.
3. Komputer wyszukuje wszystkie związane z tym pojęciem dane.
4. Na podstawie danych z pamięci Użytkownika określa idealną przestrzeń do tego zadania.
5. Następnie łączy Użytkownika z tą przestrzenią.
6. Dobiera częstotliwości do zasilania tego programu.
7. Zaczyna realizować program, którego celem jest relaks.
8. W promieniu kilku metrów komputer tworzy przestrzeń harmoniczną dla osiągnięcia celu.
9. Użytkownik relaksuje się.

Efekt jest automatyczny. Wypoczęty i zrelaksowany Użytkownik wraca do swoich zajęć.

I tak do działa – cel określa wynik, który jest osiągany w sposób automatyczny. Cały proces przebiega w 9 cyklach, które możemy podzielić na 3 główne etapy:

Etap 1: 1-4 Skanowanie – zebranie danych od Użytkownika.
Etap 2: 5 Centralny – tworzenie przestrzeni do realizacji celu w określonym czasie.
Etap 3: 6-9 Efekt: Realizacja programu na podstawie danych z Etapu 1.

Jak widzicie, cały proces przebiega na podstawie danych, zebranych z całej pamięci Użytkownika /świadomej i nieświadomej/. W przypadku programowania komputerów analogowych ważne jest więc, by Użytkownik wiedział co stoi np. za pojęciem RELAX.

W powyższym przykładzie Pan X uruchamia konkretny program, oparty na swojej wersji relaksu.
Pan X jest dosyć skomplikowanym człowiekiem, który słyszał o potędze relaksu, ale pod spodem ma skrajnie negatywny obraz tej formy odpoczynku, ponieważ przeżył traumę. Wiele lat temu był na darmowym kursie medytacji p.t. „Ogień duszy”, prowadzonym w małej i dusznej salce ośrodka kultury.

Relaks nie kojarzy mu się więc najlepiej. Dlatego, po wprowadzeniu programu RELAKS, Pan X przenosi się do przestrzeni traumy „ognia duszy”. Kończy więc po minucie i sięga po sprawdzona formę relaksu w postaci 100ml ulubionego koniaku Gautier:)

Komputery analogowe traktują Użytkownika jako całość. Nie rozróżniają sfery podświadomej i świadomej*. Wskazaniem dla nich jest stan emocji oraz sensów, ukrytych za danym słowem. Jeśli za programem RELAX będzie emocja rozluźniającej przyjemności, płynącej z obrazu konsumpcji alkoholu, to ta forma relaksu pokaże się jako efekt pracy kom-loga w 100% dopasowany do potrzeb pana X:)

Ten sam proces obecny jest w przypadku każdego celu życiowego.
Np. program SUKCES może dla pana X oznaczać coś negatywnego i równie śmierdzącego jak relaks w dusznej salce.
Komputer pokaże mu ten ukryty sens w 100%**. Od inteligencji pana X zależy, czy zrozumie przekaz i zmieni relację z tym słowem lub znajdzie inny program/słowo, które połączy go z pozytywnymi sensami i wykreuje jego wymarzony świat.

Przykład ilustruje, że do obsługi tych Urządzeń potrzebna jest wiedza o umyśle, związana z tematem samopoznania. Ta wiedza umożliwia świadome programowanie celów bez nieporozumień związanych z tym, że pod pozornie pozytywnym programem czai się nieuświadomiony zestaw negatywnych sensów i emocji.

Dlatego Instrukcja Obsługi Urządzeń = Instrukcja Obsługi Umysłu

*Komputery analogowe są urządzeniami edukacyjnymi, które bardzo szybko pokazują to, co każdy z nas nosi w sobie, a czego często nie jest świadomy. Kom-logi są narzędziami samopoznania, dlatego nie nadają się dla osób, które wolą nie wnikać w przyczyny różnych spraw w sobie, wybierając inną drogę.

**Ten przykład tłumaczy też sytuację osób, które bez sukcesu próbowały sił pisaniu afirmacji. Często bywa tak, że pozytywne w brzmieniu zdania uruchamiają negatywne sensy, które ukryły się pod tymi słowami.